പിങ്ക്
--------
ഇന്നലെ പിങ്ക് കണ്ടു .
ഒരു സ്ത്രീ, അവൾ  മദാലസയായി ഇടപെടുന്നവളാവട്ടെ ,ബോയ് ഫ്രണ്ടുമായി ലൈംഗിക വേഴ്ചനടത്തുന്നവളാവട്ടെ ,ലൈംഗിക തൊഴിലാളി തന്നെ ആവട്ടെ ,സാദ്ധ്യമല്ല -നോ -എന്നു പറഞ്ഞാൽ  അത് നോ തന്നെയാണ് .പിന്നീടവളെ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനെ അക്രമം കൊണ്ടു നേരിടാൻ അവൾക്കവകാശമുണ്ട് .കൊലപാതക ശ്രമം എന്നു തന്നെ കരുതാവുന്ന പ്രവർത്തിക്കു പോലും അവകാശമുണ്ട് ,നോ വകവെക്കാത്ത പുരുഷനാവട്ടെ  ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യത്തിനു ശിക്ഷാർഹനുമാണ്  .ഇങ്ങിനെ ഒരു കോടതി വിധിയിലാണ് പിങ്ക് അവസാനിക്കുന്നത് .തുടങ്ങുന്നത് ആ വിധിക്കാധാരമായ നമുക്ക് ദൃശ്യമല്ലാത്ത ശബ്ദങ്ങളിലൂടെ മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്ന ബലാൽസംഗ കൊലപാതകശ്രമത്തിലും .ഈ രണ്ടു രംഗങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു നല്ല ചലച്ചിത്രം രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു .ഇത്തരം കേസുകളിൽ പരാതിക്കാരായ പെൺകുട്ടികൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലും കോടതിയിലും മറ്റും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന വൈകാരിക ബലാൽസംഗങ്ങൾ അല്പം നിറക്കൂട്ടോടു കൂടി ഇതിലുണ്ട് .
      ബിഗ് ബിയോടൊപ്പം നവാഗതരായ യുവതീ യുവാക്കളും ഇതിൽ നല്ല അഭിനയം കാഴ്ചവെച്ചിരിക്കുന്നു .ഏറ്റവും നല്ല സാമൂഹ്യ ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ് നേടിയ ഈ സിനിമ സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് അനിരുദ്ധ് റോയ്‌ചൗധരി ,
     നമ്മുടെ സാഹിത്യ കാരൻമാരും കലാപ്രതിഭകളും സംഗീത കിന്നരന്മാരുമൊക്കെ അടങ്ങുന്ന സാംസ്കാരിക നേതൃലോകത്തിനു വേണ്ടി ഈ സിനിമ പ്രദര്ശിപ്പിക്കേണ്ടതാണ് .ലെഗ്ഗിൻസും ജീൻസും മിനിസ്കർട്ടുമൊന്നും ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്കു ന്യായീകരണമല്ലെന്ന് അവറ്റ മനസ്സിലാക്കട്ടെ

സിനിമ --
ജാക്കി ---(ജാക്‌വിലിൻ   കെന്നഡിയുടെ  ജീവിതത്തിലെ നിർണായക നിമിഷങ്ങളുടെ ചലച്ചിത്രാവിഷ്കാരം )
പൊതു രംഗത്തു പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ ഒന്നുകിൽ ദൈവമാക്കുക അല്ലെങ്കിൽ ചെകുത്താനാകുക ഒരിക്കലും മജ്ജയും മാംസവുമുള്ള പച്ചമനുഷ്യരായി പരിഗണിക്കാതിരിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ മലയാളികളുടെ മാത്രം സ്വഭാവമല്ല ലോകരെല്ലാം അങ്ങിനെയാണ് .ഈ സ്വാഭാവം വൈചിത്ര്യത്തിന്റെ നിര്ഭാഗ്യവതിയായ ഒരിരയാണ് ജാക്കിലിൻ  കെന്നഡി .കൺമുമ്പിൽ ഭർത്താവ് വെടിയേറ്റുമരിക്കുക ,തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി .അതിന്റെ തീവ്ര ദുഃഖം കരഞ്ഞു തീർക്കാൻ പോലും അനുവദിക്കാതെ ചൂഴ്ന്നു നിൽക്കുന്ന ഔദ്യോകികതയുടെ ആലഭാരങ്ങൾ ,തന്റെയും എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും ഭാവി ഇരുളടഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന ഉത്കണ്ഠ ,,പിൽക്കാലത്തു കഥയും പാട്ടും കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയവർ അവഗണിച്ച ഒരു വിധവയുടെ ഉദ്വിഗ്നതകൾ സത്യസന്ധമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു പാബ്ലോ ലാറയിൻ ജാക്കി എന്ന ചിത്രത്തിൽ.മിസ്സിസ് കെന്നഡിയെ അവതരിപ്പിച്ച നദാലി പോർട്മാന്റെ  കുറ്റമറ്റ  പ്രകടനം  ഈ ചിത്രത്തിന്റെ വിജയത്തിന്റെ ഒരു മുഖ്യ ഘടകമാണ് .
    കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരുടെ അവകാശ സംരക്ഷണ കാര്യത്തിൽ കെന്നഡി സ്വീകരിച്ച അനുഭാവപൂർണമായ നിലപാട് കാരണം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പുരോഗമന വാദികൾക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു ;മിസൈൽ ക്രൈസിസിൽ അദ്ദേഹമെടുത്ത നിലപാട് വകവെയ്ക്കാതെ തന്നെ .അദ്ദേഹത്തിന്റെ വധത്തെ സംബന്ധിച്ച  ദുരൂഹതകൾ നീങ്ങിക്കാണാൻ  യഥാർത്ഥ കാരണമറിയാൻ ലോകം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു .പക്ഷെ ദുരൂഹതകൾ ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ് .ഈചിത്രം അന്നുയർന്ന ചോദ്യങ്ങൾ വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു .
   ഏബ്രഹാം ലിങ്കന്റെ വിധവ നിസ്വയായാണ് മരിച്ചതെന്ന് ജാക്കിയുടെ പ്രസ്താവന അർത്ഥവത്താണ് .പില്കാലത് അവർ എന്തിന് വൃദ്ധനായ കോടീശ്വരനെ വിവാഹം കഴിച്ചുവെന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി അതിലുണ്ട് .
 നല്ല ഛായാ ഗ്രഹണം ,നല്ല സംഗീതം ...മികച്ച ഒരു സിനിമാ അനുഭവമാണ് ജാക്കി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്
     

'We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness.'
   ഈ പ്രശസ്ത വാക്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അമേരിക്കൻ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ 241 ആം വാർഷികമാണിന്ന് ,ജൂലൈ 4 .പിന്തുടർച്ചാവകാശത്തിന്റെ പേരിലല്ലാതെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രത്തലവനുള്ള ,റിപ്പബ്ലിക്കൻ ,പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പിറവി കുറിച്ച ഈ ദിനം അതു കൊണ്ട് തന്നെ ലോകത്തിനാകെ  സ്മരണീയമാണ്  .all men എന്നാൽ എല്ലാ മനുഷ്യരും എന്നല്ല എന്നും വെള്ളക്കാരായ പുരുഷന്മാർ എന്നാണെന്നും അമേരിക്കക്കാരായ ചില ചരിത്രകാരന്മാർ  തന്നെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .അതു പൂർണമായും തെറ്റാണെന്നു പറഞ്ഞു കൂടാ .അമേരിക്കൻ ഇന്ത്യക്കാരെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു ,അടിമത്തം നിയമപരമായി തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു ,സ്ത്രീകൾക്ക് വോട്ടവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല .പക്ഷേ രണ്ടര നൂറ്റാണ്ടുകൊണ്ട് ഈ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായിട്ടെന്നു പറഞ്ഞു  കൂടെങ്കിലും പരിഹാരമുണ്ടാവുക തന്നെ ചെയ്തു .റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണ രീതിക്കും അതിനു സൗകര്യമൊരുക്കുന്ന ഭരണഘടനക്കും മാതൃകയാണ് അമേരിക്ക ക്കാരുടേത് .
   ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കിലെ പൗരനാണ് ഞാനും  എനിക്കതിൽ   അത്യന്തം അഭിമാനമുണ്ട് ,വിശേഷിച്ചും വംശാധിപത്യത്തിന്റെ ഭീഷണി തീരെ ദുർബ്ബലമാ യിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  ഈ ഘട്ടത്തിൽ .റിപ്പബ്ലിക്കൻ ജനാധിപത്യത്തിന്  തുടക്കം കുറിച്ച രാജ്യത്തെ ,
   അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ എല്ലാ പൗരന്മാരെയും ,അവരിൽ എന്റെ കൊച്ചുമക്കളും കൊച്ചനന്തിരവരും ഉൾപ്പെടും ഞാനവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനത്തിൽ ഹാർദ്ദമായി അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു

ബാറുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ

----------------------------------------

"ആകാശത്ത് അരുണകിരണങ്ങൾ പടരാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ സ്വപ്നത്തിലായിരുന്ന ഞാൻ പാനശാലയിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നതു കേട്ടു 'ഉണരൂ കുട്ടികളേ ജീവിതത്തിന്റെ മകരന്ദം വറ്റിപ്പോകും മുമ്പ് നിങ്ങളുടെ പാനപാത്രങ്ങൾ നിറയ്‌ക്കൂ '

അപ്പോൾ കോഴി കൂവുകയും പാനശാലക്കു മുമ്പിൽ കാത്തു നിന്നവർ ഉച്ചത്തിൽ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു :'കതകു തുറക്കു വളരെ കുറച്ചു സമയമേ ഇവിടെയുള്ളു ,പോയാലൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരാൻ കഴിയുകയില്ല എന്നറിയാമല്ലോ '..."

യുഗാന്തര സുഹൃത്തായ പേർഷ്യൻ കവിയോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ മലയാളി മദ്യപാനികളും ആഹ്ലാദ ഭരിതരാവുന്നു .നക്ഷത്ര പാനശാലകൾ, ബാറുകൾ, തുറക്കപ്പെട്ടുവല്ലോ .മന്ത്രി സഭയിലെ സഖാക്കൾക്ക് നന്ദിയും അഭിവാദ്യങ്ങളും .

പ്രിയ സഖാക്കളെ ഒരഭ്യർത്ഥന കൂടി .കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടൊടുവിൽ ആദര്ശ ധീരതയുടെ താഴുകൾ വീഴും മുമ്പ് തുറന്നു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന നക്ഷത്രാങ്കിതങ്ങളല്ലാത്ത തണ്ണീർപ്പന്തലുകളുണ്ടായിരുന്നു . ദാരിദ്ര്യരേഖയുമായി ഒളിച്ചുകളി നടത്തിയിരുന്ന മധുപൻമാരെ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ മാടി മാടി വിളിച്ചിരുന്ന ചാരായക്കടകൾ .അവിടെ ശുദ്ധമായ വെള്ളച്ചാരായത്തിൽ ഫാന്റ ഒഴിച്ചു കുടിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ അന്ന് "ആയിരത്തഞ്ഞൂറു പാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങി ...."എന്നുറക്കെ പാടി ആനന്ദതുന്ദിലരായത് .അവ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ വല്ല മാർഗ്ഗവുമുണ്ടോ?വ്യാജ മദ്യത്തിൽ നിന്നും കഞ്ചാവ് മയക്കുമരുന്നുകളിൽനിന്നും നമ്മുടെ നാടിനെ രക്ഷിക്കാൻ ആ നടപടി ഉതകിയേക്കും

ആയിരത്തഞ്ഞൂറു പാദസരങ്ങൾ കിലുക്കി പുഴകളെല്ലാം വീണ്ടുമൊഴുകട്ടെ ,അനുരാഗവതികളുടെ ചൊ ടികളിൽ നിന്ന് ആലിപ്പഴങ്ങൾ പൊഴിയട്ടെ ,പാതയോരത് ആകാശം വിടർത്തിയ കൂടാരങ്ങളിൽ ഏകാന്ത പഥികർ രാവുറങ്ങട്ടെ .

ഗോബ്രാഹ്മണർക്കും നല്ലവരായ മദ്യപാനികൾക്കും സമസ്ത ലോകത്തിനും സൗഖ്യമുണ്ടാവട്ടെ .വിപ്ലവം ജയിക്കട്ടെ

പുരുഷാർത്ഥം
-----------------------

മലയാളത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച കൈവിരലിലെണ്ണാവുന്ന  ചിത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടവയാണ് കെ ആർ മോഹനന്റെ പുരുഷാർത്ഥവും ടി വി ചന്ദ്രന്റെ ആലീസിന്റെ അന്വേഷണവും .നിർഭാഗ്യവശാൽ നമ്മുടെ ബുദ്ധിജീവികളും നിരൂപകരുമൊന്നും അങ്ങിനെയൊരു പരിഗണന ആ സിനിമകൾക്കു നൽകിയതായി തോന്നുന്നില്ല .
  കെ ആർ മോഹനന്റെ വിയോഗ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ,അച്ഛന്റെ പിണ്ഡം അമ്മയുടെ സ്നേഹിതന്റെ മുഖത്തേക്ക് കുട്ടിയായ മകൻ വലിച്ചെറിയുന്ന ആ രംഗം ആണ് എന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ആദ്യം കടന്നു വന്നത് .മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷവും ഒരിക്കൽ മാത്രം കണ്ട ആ സീൻ മനസ്സിലുണ്ട് .മനുഷ്യന്റെ അബോധത്തിന്റെ അഗാധതകളിലെ മാതൃ ,പിതൃ രൂപങ്ങൾ ബോധമനസ്സിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സംഘര്ഷങ്ങളും അവയുടെ ഫല മായുണ്ടാവുന്ന ദുരന്തങ്ങളും ലോകത്തെവിടെയും മറ്റു കലാകാരന്മാർക്കെന്നപോലെ ചലച്ചിത്രകാരന്മാർക്കും ഇഷ്ട പ്രമേയങ്ങളാണ് .അത്തരം ചലച്ചിത്രാവിഷ്കാരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ്  പുരുഷാർത്ഥം.പക്ഷെ ആ സിനിമ ആ നിലയിൽ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ ,അതിന്റെ സംവിധായകന് അർഹിക്കുന്ന അംഗീകാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് നിഷേധ രൂപത്തിൽ നമുക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടി വരും .
      പുരുഷാർത്ഥത്തെ ക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് സംവിധായകനോട് നേരിട്ടു പറയാനുള്ള അവസരം ,  സിനിമ ഇറങ്ങി ഒരു ദശാബ്ദം കഴിഞ്ഞിട്ടാണെങ്കിലും എനിക്ക് കിട്ടി .ചിത്രത്തിൽ കണ്ടതു പോലെയൊരു തർപ്പണമായിരിക്കും പരേതാത്മാവിനെ പുരുഷാർത്ഥപ്രാപ്‌തിയിലേക്ക് ,മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിച്ചിരിക്കുക എന്നും അതു കൊണ്ടു  പുരുഷാർത്ഥമെന്ന പേരു തന്നെയാണ്  സിനിമക്ക് യോജിച്ചത് എന്നും കൂടി ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു .ആധാരമായ സി വി ശ്രീരാമൻ

കഥയുടെ പേര് ഇരിക്കപ്പിണ്ഡം എന്നാണ്  .മോഹനന് എന്റെ വിശകലനം ഇഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നു തോന്നി .
    കെ ആർ മോഹനനെ കാണാനോ സംസാരിക്കാനോ പിന്നീടെനിക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല .
നന്ദി സുഹൃത്തേ ഒരായുഷ്കാലത്തേക്കുള്ള ഒരു ദൃശ്യാനുഭവത്തിനും ഒരിക്കൽ മാത്രമുണ്ടായ ആ കൂടിക്കാഴ്ചക്കും
    

വായിക്കാനും ചിന്തിക്കാനും പ്രേരിപ്പിച്ച ഒരാൾ

                                          ആർ .എസ് .കുറുപ്പ്

                       --------------------------------------------------------------

                       

വായിച് വളരുക എന്ന സുപരിചിതമായ  ആഹ്വാനം നടത്തിയ ആളിനെ ,പി എൻ  പണിക്കരെ ക്കുറിച്ച് ഞാൻ മിഡിൽ സ്കൂളിൽ പഠി ക്കുന്ന കാലത്ത് തന്നെ കേട്ടിരുന്നു .വീടിനടുത്തുള്ള ഗ്രാമീണ വായന ശാലയുടെ നടത്തിപ്പുകാരായ ചേട്ടൻമാർആദരവോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും ഇടക്കിടെ പറയാ റുണ്ടായിരുന്ന  ഒരു പേരായിരുന്നു അത് .തിരുവിതാംകുർ ഗ്രന്ഥ ശാലാ സംഘത്തിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്നു അന്നദ്ദേഹം .

           തന്റെ പതിനേഴാം വയസ്സിൽ സ്വദേശ മായ നീലം പേ രൂരിൽ ഒരു വായന ശാല സ്ഥാപിച്ചു  കൊണ്ടായിരുന്നുപി എൻ പണിക്കർ  തന്റെ സുദീര്ഘമായ അക്ഷര സപര്യക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത് .തുടർന്ന് അധ്യാപകനായി അമ്പലപ്പുഴയിലെത്ത്തിയ പണിക്കരു സാർ അവിടത്തെ പി കെ മെമ്മോറിയൽ വായന ശാലയുടെ മുഖ്യ പ്രവര്ത്തകനായി.സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു തൊട്ടു മുമ്പുള്ള  ദിവാൻ ഭരണത്തിന്റെ കാലം.തിരുവിതാം കൂറിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഗ്രാമീണ വായന ശാലകളെ ഒരു കേന്ദ്ര സംഘടനയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു ;അതിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു .അങ്ങിനെ തിരുവിതാംകൂർ ഗ്രന്ഥ ശാലാ സംഘം നിലവിൽ വന്നു .കേരള സംസ്ഥാനത്തിന്റെ രൂപീകരണ ത്തോടു കൂടി അത് കേരള ഗ്രന്ഥ ശാലാ സംഘമായി .തുടക്കം മുതൽ പി എൻ  പണിക്കർ  സംഘത്തിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയും അമര ക്കാരനുമായിരുന്നു .തൊള്ളായിരത്തി എഴുപതുകളുടെ അവസാനം ക്രൂരവും കൃതഘ്നവുമായ ഒരു കലാപത്തിലൂടെ പുറത്താക്ക പ്പെടുന്നതു വരെ .

        ഗ്രാമീണ വായന ശാല എന്ന ആശയം പണിക്കരു സാറി ന്റെതായിരുന്നില്ല . അദ്ദേഹം ഈ രംഗത്തെത്തു ന്നതിനു മുമ്പു തന്നെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലും വായന ശാല കളുണ്ടാ യിരുന്നു .പക്ഷേ ഓരോ ഗ്രാമത്തിലും വായന ശാല ,അവയ്ക്കെല്ലാം കൂടി ഒരു സംഘടന ,രെജിസ്ട്രേഷൻ ,വാർഷിക ഗ്രാന്റ് ഇവയൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമ ഫലമായുണ്ടായതാണു .ഗ്രാമത്തിൽഒരു വായന ശാല ഉണ്ടാക്കുക എന്നത് അവിടത്തെ   യുവ ജനങ്ങളുടെ ഒരു സുപ്രധാന ദൗത്യം ആണെന്ന ബോധം സൃഷ്ടിക്കാൻ പണിക്കരു സാറിനു കഴിഞ്ഞു .അങ്ങിനെ  എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിലും വായന ശാലകളുണ്ടായി .ടോൾസ്റ്റോയിയും ടാഗോറും ബൽസാക്കും വള്ള ത്തോളിനും ആശാനും തകഴിക്കും ദേവിനുമൊപ്പം നമ്മുടെ നാട്ടിൻപു റ  ങ്ങളിലെത്തി .കേരളം വായിച്ചു വളരാ ൻ തുടങ്ങി .നവോഥാന ചിന്തകളും സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രതീക്ഷകളും ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള പ്രാപ്തി മലയാളി മനസ്സിനുണ്ടാക്കി ക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പണിക്കരു സാർ നിർണ്ണായക മായ ഒരു പങ്കു വഹിച്ചു .

  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയ ഗതിക്കാരായ ചെറുപ്പക്കാർ വായന ശാലാ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നു 'പ്രത്യേ കിച്ചും പാർടി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവസരങ്ങളിൽ .അങ്ങിനെ നോക്കുമ്പോൾ കമ്യുനിസ്റ്റു കാരനേയല്ലാതിരുന്ന പണിക്കരു സാറിന്  കേരളത്തിലെ കമ്യുനിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ച യിൽ കാര്യമായ ഒരു പങ്കുണ്ടെന്നു പറയേണ്ടി വരും .

  തൊ ള്ളായിരത്തി എഴുപതിലാണു ഞാൻ പണിക്കരു സാറിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത് .അപ്പോഴേക്കും വായന ശാലകൾക്ക് ഗ്രാമജീവിതവുമായുള്ള ജൈവ ബന്ധംമിക്കവാറും അവസാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു .വിദ്യാഭ്യാസം കിട്ടിയ ചെറു പ്പക്കാരെല്ലാം തൊഴിൽ തേടി പരദേശം പോയതു കൊണ്ട് കൃത്യമായി പുസ്തക വിതരണം നടത്താനോ  കലാ സാംസ്കാരിക പ്രവർത്ത നങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാനോ ആളില്ലാതായി .പല ഗ്രന്ഥ ശാലകളും അടഞ്ഞു തന്നെ കിടന്നു .ഈ ദുരവസ്ഥയിൽ ദുഖിതനായിരുന്നു പണിക്കരു സാർ .പന്തളത്തിനടുത്തുള്ള അപ്പോഴും നല്ല നിലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു വായന ശാലയുടെ വാർഷികത്തിനു സാറിനെ ക്ഷണിക്കാൻ വന്ന സ്നേഹിതനൊപ്പമാണു ഞാൻ പണിക്കരു സാറിനെ കാണാൻ പോയത് മാവേലിക്കരക്കടുത്തുള്ള കു റ  ത്തികാടാണു സ്വദേശം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവിടത്തെ വായന ശാലയുടെ ദയനീയ സ്ഥിതിയെ  കുറിച്ച് അദ്ദേഹം വാചാലനായി .മാത്രമല്ല അവിടത്തെ ചില പ്രധാന പൊതു പ്രവർത്തകരെ ക്കുറിച്ച് വളരെ പരുഷമായ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തുഅദ്ദേഹം .കാരണം ഈ പൊതു പ്രവർത്ത കർ വിചാരിച്ചാൽ നാട്ടിലെ വായന ശാല പഴയ പോലെ പ്രവര്ത്തന സജ്ജമാകും എന്നദ്ദേഹം ശരിയായിത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു .അവർ അക്കാര്യത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യാ ത്തതിലുള്ള ദുഖവും രോഷവും പ്രകടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു പണിക്കരു സാർ .അദ്ദേഹത്തിനു വായനശാലാ പ്രവർത്തനം ആയിരുന്നു മുഖ്യം .അതു ചെയ്യാതെ ഒരു പൊതു പ്രവര്ത്തകൻ മറ്റെന്തു ചെയ്തു എന്നു പറഞ്ഞാലും അദ്ദേഹത്തിനു തൃപ്തിയാവുമായിരുന്നില്ല .

     പിന്നീട് മൂന്നു നാല് തവണ കൂടി പന്തളത്തു കാരൻ സുഹൃത്തിനൊപ്പം ഞാൻ പണിക്കരു സാറിനെ ക്കാണാൻ പോയി .അപ്പോഴൊക്കെ അനുദിനം തകർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥ ശാലകളെ ക്കുറി ച്ചാണ ദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത് .എനിക്കു വേണമെങ്കിൽ ഒഴിവു ദിവസങ്ങളിൽ നാട്ടിൽ പോയി അവിടത്തെ വായന ശാല നേരെയാക്കാൻ ശ്രമിക്കാവുന്നതെയുള്ളുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു .ഞാൻ ബഹുമാന പൂർവം കേട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചില്ല .മറ്റേതൊരു മദ്ധ്യ വർഗ്ഗ ബുദ്ധി ജീവിയേയും പോലെ എനിക്കും എന്റെ ഗൃഹാതുര സ്മരണകളുടെ കാല്പനിക ഭൂമിക മാത്രമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു  ഗ്രാമം . പണിക്കരു സാറിനെ ഇടക്കിടക് പോയി ക്കാണാനൊ വായന ശാലാ ക്കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനോ പിന്നീടുണ്ടായ സംഭവ വികാസങ്ങൾ അനുവദിച്ചുമില്ല .

      പ്രക്ഷുബ്ധമായ ഒരു കാലമായിരുന്നു അത് .തുടരെ തുടരെയുള്ള ജനാധിപത്യ ധ്വംസനങ്ങൾ ,അതൊക്കെ സ്ഥാപന വൽകരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള അടിയന്തിരാവസ്ഥാ പ്രഖ്യാപനം ,അതിനു അയവു വരുത്തലും പിൻവലി ക്ക ലും  ജനതാ സർക്കാരിന്റെ  സ്ഥാനാരോഹണം --ആയിടക്കാണു പണിക്കരു സാറിനെ പേരു പറ യാതെയാണെങ്കിലും കുറ്റ പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ലേ ഖനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷ പ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത് .അദ്ദേഹം ജോലിയിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയെന്നോ പണാപഹരണം നടത്തിയെന്നോ ഒന്നുമുള്ള ആരോപണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നില്ല .പകരം പെരുമാറ്റത്തിൽ ഉണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്ന ഗ്രാമ്യത യെ കളിയാക്കി ക്കൊണ്ടുള്ളവയായിരുന്നു ആ ലേഖനങ്ങൾ .എന്തായാലും താമസിയാതെ 1977 ഇൽ പി എൻ  പണിക്കർഅദ്ദേഹം ജന്മം കൊടുത്ത ഗ്രന്ഥ ശാലാ സംഘത്തിൽ നിന്നു പുറത്തായി .മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടു കാലത്തെ തന്നെ തന്നെ മറന്നുള്ള പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള പ്രതിഫലം  നിന്ദ്യവും മനുഷ്യത്വ രഹിതവുമായ  നിർവാസമായിരുന്നു .ഇടതു പക്ഷ പ്രസ്ഥാനത്തിനു തീരാക്കളങ്കം ചാര്ത്തിയ നടപടി .അദ്ദേഹം പുറത്താക്ക പ്പെട്ടപ്പോൾ കുറേ ക്കാലത്തേക്കെങ്കിലും സംഘവും ഇല്ലാതായി

    സംഘത്തിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്ന പണിക്കരു സാർ 68 ആം വയസ്സിലും വെറുതെ ഇരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല അക്ഷരത്തിന്റെ വെളിച്ചം കേരളത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലുമെല്ലാം എത്തിക്കുക ആജീവനാന്ത ദൗത്യമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് .അനൗപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസ സമിതിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷ സ്ഥാനം എറെടുത്ത് കേരളം മുഴുവൻ അക്ഷര വെളിച്ചവുമായി സഞ്ചരിച്ചു അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ അവശേഷിച്ച 18 വര്ഷം .

    അദ്ദേഹത്തിന്റെ അത്തരം ഒരു യാത്രക്കിടയിലാണ് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒടുവിൽ ക്കാണുന്നത് തൊണ്ണൂ റു കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ആലപ്പുഴ സിവിൽ സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് .സാക്ഷരതയുമായി ബന്ധ പ്പെട്ട ഒരു മീറ്റിങ്ങിനു കളക്റ്റ്രേറ്റിൽ വന്നതായിരുന്നു പണിക്കരു സാർ .ഒരു ജില്ലാ ഓഫീസിന്റെ കണക്കു നോക്കാൻ നിയുക്തനായിരുന്നു ഞാൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദീർഘ യാത്രകളെ ക്കുറിച്ച്ഞാൻ ചോദിച്ചു . "ഞാൻ പോയിട്ടില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും ഒരു നാട്ടിൻ പുറം നമ്മുടെ ഈ കൊച്ചു കേരളത്തിലുണ്ടൊ ടോ കൊച്ചുകുറുപ്പേ "എന്നു ചോദിച്ച് അദ്ദേഹം എന്നെ ആശ്ലേഷിച്ചു ശിശു സമാനമായ ആഹ്ലാദത്തോടെയും  അപ്പൂപ്പന്റെ വാത്സല്യത്തോടെയും .

    പണിക്കരു സാറിനെ പുറത്താക്കിയ നടപടി കേരളീയ പൊതു സമൂഹം ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല .ഗ്രന്ഥ ശാലാ സംഘത്തിനു പകരം വന്ന കൌണ്‍സിലിന്റെ ആദ്യ പ്രസിഡന്റായിതെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട  കവി കടമ്മനിട്ട പി എൻ  പണിക്കരുടെ സേവനങ്ങളെ പ്രകീർത്തിച്ചു കൊണ്ടാണ്ചുമതല ഏറ്റത് .പണിക്കരു സാർ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിനു എന്തെങ്കിലും ബഹുമതി നല്കി അംഗീകരിക്കാൻ തയാറാ വതിരുന്ന കേരള സർക്കാർ പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരമ ദിനം വായനാ ദിനമായി ആചരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു ;ആ ദിവസം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന  ആഴ്ച വായനാ വാരമായും .ശ്രീ ശങ്കരൻ തൊട്ട് പത്തു മലയാളികളെ എണ്ണിയാൽ അതിൽ പി എൻ പണിക്കരും ഉൾപ്പെടും എന്ന സുകുമാർ അഴീക്കോടിന്റെ അഭിപ്രായം സുവിദിതമാണ് .ഏതു ചിന്തയേയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ മലയാളി മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തിയ അക്ഷര കർഷകനാണ്   പി എൻ  പണിക്കർ .അതു കൊണ്ടു തന്നെ അഴീക്കോട് സാറു പറഞ്ഞത് മലയാളികളുടെ ഏകകണ്ഠ മായ   അഭിപ്രായമാണെന്നതിൽ സംശയമേയില്ല   .

പിൻകുറിപ്പ്
-------------------
കഴിഞ്ഞ ദിവസം മെട്രോ ഉദ്ഘാടനത്തിനോടനുബന്ധിച്ചുണ്ടായ ശബ്ദ ഘോഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയ ഒരു ദൃശ്യം ഞാൻ ടി വിയിൽ കണ്ടു .എറണാകുളം സെന്റ് തെരേസാസ് കോളേജിലെ ഒരു ഹാൾ പണിക്കരു സാറിന്റെ വലിയ ഒരു പടം പശ്ചാത്തലത്തിൽ. .പ്രധാനമന്ത്രി ഒരു ഉദ്ഘാടനം അവിടെ നിർവഹിച്ചു .വാർത്ത കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ദൃശ്യങ്ങൾ മാഞ്ഞു ,അവതാരകരും ലേഖകരും മറ്റു പ്രധാനാപ്പെട്ട , എന്നവർക്ക് തോന്നിയ, കാര്യങ്ങളിലേക്ക് പോയി .ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് വായനാവാരമെന്നതിനു പകരം ജൂൺ 19 മുതൽ   വായനാ മാസമായിഅഖിലേന്ത്യാ തലത്തിൽ ആചരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചുവെന്നും അതിന്റെ ഉദ്ഘാടനമാണ് പ്രധാനമന്ത്രി നിലവിളക്കു കൊളുത്തി നിർവഹിച്ചതെന്നുമാണ് .വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്  എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ആ സംഭവം .ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാഗ്രാമങ്ങളിലും വായിച്ചു വളരുക എന്ന സന്ദേശം എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അതായിരിക്കും പണിക്കരു സാറിനു നമുക്കു നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ബഹുമതി .

Moonlight
മൂൺലൈറ് ,2016 ലെ ഏറ്റവും നല്ല ചിത്രത്തിനുള്ള ഓസ്‌കാർ നേടിയ സിനിമ കണ്ടു .മനോഹരമായ സിനിമ .മൂന്നു ലഘുചിത്രങ്ങ ൾ ഒന്നിച്ച ചേർത്ത് ഒരുവലിയ ചിത്രം .ഭാവഗീതം പോലെ മനോഹരമായ ഒന്ന്
    മലയാളത്തിൽ സർപ്പിണി എന്ന പേരിൽ മികച്ച ഒരു ചെറുകഥയുണ്ട് ഇന്ദു മേനോൻ എഴുതിയത്. തന്റെ അംഗവൈകല്യമുള്ള മകനെ തന്റെ ഇടപാടുകാരിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ പാടുപെടുന്ന ഒരു ദരിദ്ര വേശ്യയുടെ കഥ .ആ കുട്ടിയുടെ ബാല്യ കൗമാര യൗവനത്തെ ക്കുറിച്ച് ഒഎസ് കഥ ആലോചിച്ചു നോക്കു .അവനു തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു നടക്കാൻ കഴിയുകയില്ലല്ലോ .ലോകം അവനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും .അത് തന്നെയാണ് മൂൺലൈറ്റിന്റെ കഥ .ദരിദ്രയും മയക്കു മരു ന്നടിമയുമാഒരുകറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരി വേശ്യയുടെ മകന്റെ ബാല്യ കൗമാര നവയൗവങ്ങളുടെ ചലച്ചിത്രാവിഷ്കാരം .
   വിശദമായി എഴുതാനാഗ്രഹിക്കുന്നതു കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഇത്രമാത്രം .(സർപ്പിണി വായിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർ വായിക്കണം .നമ്മുടെ ശ്രെഷ്ഠ സാഹിത്യ സൃഷ്ടികളിൽ ഒന്നാണത് )